![]() |
|
İlkay DEMİR Gönderdi. |
KONUMU
Oğulpaşa Edirne İli Havsa İlçesi’ne bağlı tarihi bir köydür.26,75 derece doğu boylamı ile 41,58 derece kuzey enlemi arasında bulunmaktadır. Oğulpaşa Köyü’ne ait toprakların toplam büyüklüğü 40.210 dekardır. Arazini 3050 dekarı mera olup 37160 dekarı hazine arazisi olup 2000 dekarı ekilebilen topraklardır.
Oğulpaşa Köyü Edirne İli’ne 17 kilometre, Havsa İlçe merkezi’nin de 7 kilometre batısında bulunmaktadır. Komşu köylerden Abalar Köyü’ne 4 kilometre, Osmanlı Köyü’ne 7 kilometre, Söğütlüdere köyüne 5 kilometredir. Ayrıca, Edirne-İstanbul karayoluna 2 kilometre, Edirne-kırklareli karayoluna 4 kilometredir.
OĞULPAŞA ADI NEREDEN GELMEKTEDİR?
Türkler Orta Asya’dan batıya göçleri sırasında daha çok göçebe olarak yaşarlar ve hayvancılıkla uğraşırlardı.Toplulukları da aşiret, boy ve cemaat halindeydi. Ve bu toplulukların her birinin bir başı olurdu. Türkler genel anlamda bağlı oldukları aşiret, boy ya da cemaatin başında bulunan kişinin adını yerleşim alanlarına verirlerdi. O dönemde adlandırılan yerleşim Oğulbeyli Cemaati’nin Boz Uluş Türkmen .aşiretinden olup Yörükan tayfası olarak birlikte hareket ediyorlardı. İşte bu Oğulpaşa Yörüklerinin bir kolu Edirne Vilayeti Paşa sancağı (Edirne Merkez) bölgesinde yerleştiler. İkinci kolu ise Dimetoka kozasını tercih ettiler. O halde Oğulpaşa adı aşiret reisinin adından gelmektedir.
Oğulpaşa adına ilk defa Osmanlı Devleti vergi kayıtlarına göre Kırklareli (kırk kilise) kazasına bağlı olarak 1543 yıllarında rastlanmıştır.
TARİHÇESİ
Oğulpaşa Köyü, ortasından akan dere boyunca iki taraflı bir yerleşim düzenine sahiptir. Devrenin çevresinde oluşan Oğulpaşa Köyü’ ne Sultan Reşat zamanında bir göçmen kafilesi gelmiş ve köyde Meşelik Ormanı adıyla bilinen alanın kenarına yerleştirilmiş ve buraya Reşadiye Mahallesi adı verilmiştir.O sırada evvelce kurulan Oğulpaşa Köyü’de Osmaniye mahallesi adıyla adlandırılmıştır . Bu günümüzde de resmi kayıtlarda halen böyle bulunmaktadır.
Bölgenin nüfus yoğunluğu Osmanlı döneminde askeri birliklerle de artmıştır. Osmanlı
Devletinin harası olarak anılan Trakya Bölgesi, askeri birliklerin kışlık barınmasının merkezi durumundaydı. Bu nedenle bu bölgede her zaman her yerde asker vardı. Özellikle Balkan Savaşları (1912-1913) sırasında artçı birliklerden 9.Tümen Oğulpaşa Bölgesine yerleştirilmiştir. O nedenle Oğulpaşa çok eskilere dayanan tarihi ile hep gözde bir yerleşim alanı olmuştur.
Oğulpaşa savaşlar nedeniyle batıdan gelen göçmen dalgalarından nasibini almıştır.1877-1878 harbi ve Osmanlı-Rus savaşı sonunda başlayan göçlerden gelenlerin bir bölümü Oğulpaşa’ya iskan edilmiştir. Lozan Antlaşması (24.07.1923) hükümleri gereğince yapılan 1924 nüfus mübadelesinden de Oğulpaşa’ya Yunanistan’dan ve Bulgaristan’dan gelen Türkler toplam 179 aile (735kişi) idi. Köyde muhacır mahallesi denilen yerleşim alanı bu şekilde oluşmuştur. Bu grubun Oğulpaşa’da mülk edinme ve tesçili (resmi kayıt) işlemleri 1926-1936 yıllarını kapsamaktadır.
Yine 1935-1940 yılları arasında Romanya ve Bulgaristan’dan gelen ve 18 aileden (72 kişi)oluşan gurup bu köye yerleştirildi Bu gurubun Oğulpaşa’ya tesçili 1936-1944 yılları arasında tamamlanmıştır.
Bundan başka 1946—1951 yılları arasında Bulgaristan’dan gelen 10 aile (44 kişi) de Oğulpaşa’ya yerleştirilmiş olup tesçil işlemleri 1951-1952 yıllarında tamamlanmıştır.
Bütün bu göç olayına rağmen koşullar gereği Oğulpaşa Köyü’nün nüfus grafiği geçmişten bu güne azalan bir değer çizgisi izlenmiştir.
1970’li yıllarda nüfus 1603 (820kadın-783 erkek) iken; 2000’li yıllarda bu sayı 1307 (632 kadın - 675 erkek) olarak seyretmiştir.
Köyde bugün yaklaşık olarak 380 konut bulunmaktadır.
|
Bu Haberle İlgili Yorum Yazın, Facebook'ta Paylaşın |
|
|
|
Aksu köyü
Köyümüz il merkezine 91 km, ilçe merkezine 36 km, eğerci beldeye 10 km, mesafede dört tarafı
|
|
Köy tarihçesi
Tarihi
Köyün adı köye iki kayanın arasından giril |
|
Igdecik köyü
İğdecik, Yerköy İğdecik, Yozgat ilinin Yerköy ilçesine bağlı bir köydür. TARIHI İğdecik K&ou
|
|
Çardak köyü tarihi
|
Keşan Müftüsü’ne, Diyanet inceleme başlatıyor
Bu habere ilk yorumu yapmak için »